เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 419 ยอดฝีมือและความเมตตา
“ไห่ นายรู้หรือเปล่าว่าเมื่อคืนวานซืน ผู้บังคับการโจวระดมตำรวจติดอาวุธมาทั้งกองพันเพื่อบริจาคเลือดให้นายเลยนะ” พานจ้วงจ้วงถามไปพลางช่วยปอกแอปเปิ้ลให้อันเสี่ยวไห่ไปพลาง
“รู้สิ ฉันฟังพยาบาลเล่ามาแล้ว บอกว่ามีคนต่อแถวยาวเหยียดมาบริจาคเลือดให้ฉัน ฉันเดาปุ๊บก็รู้เลยว่าเป็นพวกเขา”
“จริง ๆ ผู้บังคับการโจวเป็นห่วงนายมากเลยนะ ตอนที่นายกำลังรับการกู้ชีพอยู่ในห้องผ่าตัด เขาก็เฝ้าอยู่หน้าห้องผ่าตัดทั้งคืน ไม่ได้งีบหลับเลยแม้แต่นิดเดียว”
“นายเห็นเหรอ”
“เปล่า คนอื่นบอกฉันมาน่ะ”
“อ้อ ทางบ้านไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรบ้างเลยเหรอ”
“ไม่มี ฉันคิดว่าเขาคงจะไม่มาแล้วละ”
“อืม เป็นไปได้ แต่ยิ่งเป็นช่วงเวลาแบบนี้ ก็ยิ่งต้องเพิ่มความระมัดระวังให้มากขึ้น”
“รู้แล้ว 073 ก็พูดแบบนี้เหมือนกัน เอ้า อ้าปาก” พานจ้วงจ้วงยัดแอปเปิ้ลชิ้นเล็กที่หั่นไว้เข้าปากอันเสี่ยวไห่ “ครั้งนี้นายไปทำอีท่าไหนถึงได้อันตรายขนาดนี้ ไหนนายเคยบอกฉันตลอดไม่ใช่เหรอว่า ถ้าใช้สมองแก้ปัญหาได้ก็อย่าลงไม้ลงมือไงล่ะ”