เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 418 สั่งสอนวิธีนอนโรงพยาบาลให้พวกมัน
“ทำไมนายถึงได้ตกอยู่ในสภาพแบบนี้ได้ล่ะ?” หวังเถี่ยจวินปอกส้มเสร็จ ก็ขมวดคิ้วพลางยัดกลีบส้มกลีบหนึ่งเข้าปากอันเสี่ยวไห่
“ก็ไม่ระวังน่ะสิ มืดค่ำสนิทขนาดนั้น จะไปมองเห็นชัดเจนได้ยังไง!” อันเสี่ยวไห่กลอกตาพลางกล่าว หัวหน้าหน่วยหวังนี่เป็นคนหยาบกระด้างจริง ๆ ปอกส้มก็ไม่รู้จักแกะให้สะอาด กินเข้าไปมีแต่กากส้มเต็มปาก
ยังคงเป็นเสวียนเอ๋อร์ของฉันที่ดีที่สุด ทุกครั้งที่ปอกส้มจะปอกจนสะอาดเกลี้ยงเกลา ขาวผ่องน่ากินไปหมด……
“ฉันถามหน่อยว่านายเป็นอะไรไป? ยืนยันตำแหน่งของอีกฝ่ายได้แล้ว ทำไมถึงไม่ยอมส่งคำสั่งโจมตีเสียที? จำเป็นต้องทำให้ตัวเองกลายเป็นสภาพนี้ด้วยเหรอ!”
โจวเหมิ่งที่อยู่ด้านข้างขมวดคิ้วถามขึ้นมาเช่นกัน
“ผู้บังคับการโจว ฉันไม่ระวังกลิ้งตกเนินเขาไปน่ะสิ หูฟังก็กระเด็นหายไปด้วย!
อีกอย่าง คุณก็ใช่ว่าจะไม่รู้สถานการณ์ในที่เกิดเหตุ ตรงนั้นมืดตื๊ดตื๋อไปหมด ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าเป็นเรือลำข้างหน้านั่นหรือเปล่า? ถ้าเกิดเข้าใจผิดขึ้นมาจะทำยังไง?”
“พอได้แล้ว ๆ ไอ้หนุ่มอย่างนายไม่ต้องมาเล่นไม้นี้กับฉัน! บอกมา อสูรคลั่งใครเป็นคนจัดการ?”
“ก็ต้องเป็นฉันจัดการอยู่แล้วสิ มันเอามีดมาแทงฉัน ฉันคงไม่ยืนเฉย ๆ ให้มันแทงหรอกมั้ง?!”