เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 366 ความลับที่ถูกปิดผนึก (3)
“วันที่ 18 กุมภาพันธ์ ปี 1974 วันนั้นสภาพอากาศประหลาดพิกล บนท้องฟ้ามีเมฆดำม้วนตัว ฟ้าแลบฟ้าร้องไม่ขาดสาย แต่ฝนหนักกลับไม่ยอมตกลงมาเสียที ในอากาศอบอวลไปด้วยความอึดอัดกดดันอันหนักอึ้ง
ในวันนี้นี่เองที่สุ่ยเฟินกำลังจะคลอด พอทานข้าวเที่ยงเสร็จเธอก็เริ่มมีอาการ เจ็บท้องปวดทรมานแทบเป็นแทบตาย
แต่วันนั้นไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ทั้งฉัน ย่าของนาย แล้วก็ตากับยายของนาย ต่างก็เหมือนกินอะไรผิดสำแดงเข้าไป คนทั้งบ้านพากันอาเจียนและท้องร่วง มีเพียงสุ่ยเฟินคนเดียวที่ไม่มีอาการผิดปกติอะไร ส่วนหมาป่าตัวนั้นออกไปข้างนอกตั้งแต่เช้าตรู่ เขาก็อันหรานไร้เรื่องราวเช่นกัน
ตอนนั้นพวกเราไม่มีกะจิตกะใจจะคิดอะไรมากขนาดนั้น ทุกคนเอาแต่ร้อนใจอยากจะรีบพาสุ่ยเฟินไปโรงพยาบาล สัตว์เดรัจฉานตัวนั้นรีบไปยืมรถสามล้อจากข้างนอกมาคันหนึ่งอย่างรวดเร็ว แล้วลากพาสุ่ยเฟินไปยังโรงพยาบาลประจำอำเภอ
ฉันอยู่ที่บ้านยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ก็จนปัญญา อาการของคนในบ้านน่ากลัวกันทั้งนั้น มีเพียงสภาพของฉันที่พอจะดีกว่าหน่อย ฉันจำต้องดูแลพวกเขาให้ดีเสียก่อน