เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 ความลับที่ถูกปิดผนึก (สอง)
อันเจิ้นหัวเล่าถึงตรงนี้ก็ชะงักหยุดไป แววตาฉายประกายหวาดกลัววาบผ่าน
นอกหน้าต่าง ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยลับเหลี่ยมเขาแล้ว แสงอัสดงสีเหลืองทองทาบทับผืนแผ่นดินทั้งมวลด้วยประกายอบอุ่น ทว่าบนท้องฟ้า กลับมองเห็นเมฆดำก้อนมหึมากำลังจับกลุ่มรวมตัว
สภาพอากาศแถบหุบเขา ช่างเอาแน่เอานอนไม่ได้เสียจริง
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด เสียงของอันเจิ้นหัวจึงดังขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้น้ำเสียงของเขาเจือกลิ่นอายอึมครึมขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
“ปี 1971 ทั้งครอบครัวเราถูกเนรเทศมาที่แหลมอาโผเพื่อการใช้แรงงานดัดนิสัย
แหลมอาโผในตอนนั้น นอกจากภูเขาก็มีแต่ทะเล นอกจากพวกเราแล้ว แทบไม่มีคนนอกเลยสักคน
ตอนที่เพิ่งถูกโยนมาทิ้งไว้ที่นั่น เราไม่มีอะไรติดตัวเลย คนที่คุมตัวมาส่งโยนเสื้อฟางให้สามตัว หมวกงอบสองใบ แล้วก็เสื่อฟางขาด ๆ อีกสองผืน
ยังดีที่ชาวบ้านในแหลมอาโผล้วนจิตใจดีและซื่อบริสุทธิ์
พวกเขาไม่ได้กดขี่รังแกพวกเรา หัวหน้าหมู่บ้านเฒ่ายังช่วยจัดแจงให้พวกเราได้พักในบ้านไม้ผุพังหลังเล็กริมทะเล บ้านไม้หลังนั้นเดิมทีชาวประมงเอาไว้ใช้เก็บของชั่วคราวยามออกทะเล