เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 316 พวกเราไม่ได้สำคัญขนาดนั้น
“ดี ฉลาด ตอบสนองได้เร็วพอ!” อันเสี่ยวไห่กัดฟันพูดจนจบแล้วหันหลังกลับไปอีกครั้ง มองไปยังท้องฟ้าที่เริ่มสว่างขึ้นเรื่อย ๆ
“พวกคุณนี่นะ ไม่เคยเชื่อเลยว่าโลกใบนี้มีความจริงใจอยู่ แต่กลับชอบใช้ความรู้สึกมาบีบบังคับคนอื่นเสียเหลือเกิน พวกคุณไม่รู้สึกหรือว่ามันย้อนแย้งในตัวเอง?
คุณจับตาดูผมมานานขนาดนี้ รู้จักเหล่าเมิ่งใช่ไหม รู้จักอาไท่ใช่ไหม แล้วคุณรู้หรือเปล่าว่าจุดจบของพวกเขาเป็นอย่างไร?
ผมเชื่อว่าต่อให้คุณไม่รู้ก็คงเดาได้ เพียงแต่คุณไม่ยอมเชื่อเท่านั้น ในใจยังคงแอบหวังพึ่งโชคช่วยอยู่อีกนิดหน่อย!
คุนจี้ช่างเป็นเด็กที่ไร้เดียงสาจริง ๆ เขาคิดว่าแค่ผมไม่ลงมือจัดการคุณก็ถือว่าปล่อยคุณไปแล้ว ความจริงถ้าผมจะจัดการคุณ มีหรือจะต้องลงมือด้วยตัวเอง?
แค่ใช้ประโยชน์จากคุณปล่อยข่าวปลอมไปสักเรื่อง ชีวิตของคุณก็จบสิ้นแล้ว หรือไม่ถ้าผมค้นหาเครื่องดักฟังที่ติดไว้ในบ้านออกมา ชีวิตของคุณก็ไม่เหลือเช่นกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ผมแค่หาทางทำให้บุคคลลึกลับคนนั้นรู้สึกว่าผมอยากจะพบเขาสักครั้ง ชีวิตของคุณก็จบเห่แล้ว!