เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 249 นั่นก็คือฉัน
คนของโจวเหมิ่งมาถึงเร็วมาก เพียงไม่ถึงสองนาทีก็ปรากฏตัวขึ้นที่ถนนอาหารทะเลแล้ว แม้พวกเขาจะไม่ได้สวมเครื่องแบบทหาร แต่อันเสี่ยวไห่ก็ยังจำพวกเขาได้ในทันที
หลังจากคนกลุ่มนี้มาถึง ก็ไม่ได้เข้ามาพูดคุยกับอันเสี่ยวไห่ เพียงแต่ปิดล้อมเส้นทางถอยหนีทั้งหมดของพวกเขาเอาไว้อย่างเงียบเชียบ
15 นาทีต่อมา โจวเหมิ่งก็เดินทางมาด้วยตัวเอง เมื่อเขาก้าวมายืนอยู่ในห้องโถงของร้านอาหารแผงลอยอาหารทะเลเชอกงฮุ่ย ก็มองเห็นอันเสี่ยวไห่กำลังดื่มสุรากับคนเจ็ดแปดคนอย่างคึกคัก
ใบหน้าของทุกคนต่างแดงก่ำ มีเพียงใบหน้าของอันเสี่ยวไห่คนเดียวที่ซีดเผือด
ตั้งแต่ตอนอยู่ในรถซานทาน่า สวีเทียนโย่วก็เร่งเร้าให้อันเสี่ยวไห่กระดกเหล้าขาวเข้าไปเกือบครึ่งขวด ยามนี้ฤทธิ์สุรากำเริบขึ้นมาแล้ว อันเสี่ยวไห่จึงทรมานอย่างหนัก