เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 ศพเกลื่อนถนน
ดาดาดาดา… ดาดาดาดา~
เสียงปืน RPK ที่แผดก้องใสดังกังวาน ฉีกกระชากราตรีอันเงียบสงัดราวกับฉีกกระดาษบางแผ่นหนึ่ง
ยังดีที่ตำแหน่งตรงนี้ค่อนข้างเปลี่ยว รอบด้านล้วนเป็นเขตอุตสาหกรรม ตอนกลางคืนแทบไม่มีผู้คน มิฉะนั้นคงไม่รู้ว่าจะก่อให้เกิดเหตุจลาจลวุ่นวายขนาดไหน
อันเสี่ยวไห่เหนี่ยวไกปืน RPK เช่นกัน แรงถีบอันมหาศาลมิได้ถูกก้านเชื่อมตัดทอนไปทั้งหมด แขนทั้งสองข้างของอันเสี่ยวไห่จึงถูกกระแทกจนเจ็บระบม
ไม่อาจเล็งยิงอย่างแม่นยำได้เลยแม้แต่น้อย! ควันปืนที่พวยพุ่งจากปากกระบอก RPK บดบังสายตาแทบมิด สิ่งที่อันเสี่ยวไห่ทำได้ มีเพียงเล็งทิศทางของแสงไฟหน้ารถ แล้วรัวไกยิงกราดต่อไปไม่หยุด
สถานการณ์ของจุดปะทะอีกสองแห่งนั้น อันเสี่ยวไห่ไม่อาจล่วงรู้ได้เลย เสียงคำรามแหบพร่ากึกก้องของปืน RPK กลบสรรพเสียงอื่นจนสิ้น!
ทันใดนั้นมีสายลมพัดผ่านเบา ๆ ควันด้านหน้าจางลงไปมาก อันเสี่ยวไห่จึงมองเห็นสภาพของรถ MPV คันข้างหน้าได้อย่างชัดเจนในที่สุด: