เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 สิ่งที่อาไท่เผชิญ
“พี่ไห่ช่วยผมด้วย! ได้โปรดเถอะ ช่วยผมที!”
อาไท่คุกเข่าอ้อนวอนอยู่บนพื้นไม่หยุด อันเสี่ยวไห่สังเกตเห็นว่าทั่วทั้งร่างของอาไท่เต็มไปด้วยบาดแผล แผลใหม่ทับซ้อนแผลเก่า ดูแล้วน่าหวาดเสียวสะเทือนขวัญยิ่งนัก!
“นายลุกขึ้นมาก่อนค่อยว่ากัน!” อันเสี่ยวไห่กวาดสายตามองไปรอบด้านอย่างรวดเร็ว บริเวณโดยรอบเงียบกริบ ไม่พบความผิดปกติใด ๆ
“พี่ไห่ พี่รับปากผมก่อนสิ! ช่วยผมที!” แววตาของอาไท่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“ได้ ฉันรับปากนาย นายลุกขึ้นมาก่อนค่อยว่ากัน!”
“ขอบคุณพี่ไห่! ขอบคุณพี่ไห่!”
อาไท่หยุดอ้อนวอนในที่สุด เขาตัวสั่นเทาพยายามจะลุกขึ้นยืน ทว่าลองอยู่หลายครั้งก็ไม่สำเร็จ สุดท้ายก้นกระแทกลงไปนั่งกับพื้น หอบหายใจคำโต ราวกับว่าการเคลื่อนไหวติด ๆ กันเมื่อครู่นี้ได้ผลาญเรี่ยวแรงทั้งหมดของเขาไปแล้ว