เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 เรื่องไม่คาดฝันมาอีกแล้ว
“เสี่ยวไห่ ขอบใจนะ!”
หลังจากหยางหย่วนปิงเดินตามอันเสี่ยวไห่เงียบ ๆ โดยไม่พูดไม่จาอยู่เต็ม ๆ 10 นาที จู่ ๆ เขาก็เอ่ยปากขอบใจขึ้นมาคำหนึ่ง
อันเสี่ยวไห่ยิ้มน้อย ๆ ไม่ได้พูดอะไร
“เสี่ยวไห่ เรื่องบางเรื่อง…ฉันควรบอกนาย แต่ว่า…”
“หัวหน้าแผนกหยาง อย่าพูดเลย!” อันเสี่ยวไห่ขัดจังหวะหยางหย่วนปิง “จริง ๆ นะ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญหรอก!
เรื่องอื่นผมจำไม่ได้แล้ว ผมจำได้แค่วันหนึ่งตอนดึก นายเมาแอ๋วิ่งมาที่ห้องพักผู้ป่วยของผมแล้วบอกผมว่า มีคนจะปล่อยข่าวที่เป็นผลร้ายต่อผม
รู้ไหม ตอนนั้นผมลนลานจริง ๆ!
ไม่ว่าใครหน้าไหน เรื่องอะไร ขอแค่พุ่งเป้ามาที่ผม ผมไม่ใส่ใจทั้งนั้น แต่ว่าพวกมันคิดจะเล่นงานคนในครอบครัวผม ผมเลยร้อนรนขึ้นมาจริง ๆ
ดังนั้นตอนนั้นผมถึงขอร้องหัวหน้าแผนกหยาง ให้นายช่วยยื้อเวลาให้ผมสักพัก นายก็ตอบตกลงทันทีโดยไม่คิดแม้แต่น้อย