เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 เดินทางถึงหมู่บ้านกู่เจียง
“พี่ไห่นี่เดาใจยากจริง ๆ เลยนะ! ดันเลือกคันนี้เสียได้ นี่ไม่ใช่สไตล์นายเลยนี่!”
“นายคิดผิดแล้ว นี่ต่างหากล่ะสไตล์ฉัน!” อันเสี่ยวไห่แกว่งกุญแจรถในมือไปมา “ตอนนี้ฉันไม่มีเงินจ่ายให้นายหรอกนะ ไว้ฉันมีเงินแล้วค่อยเอาค่ารถมาคืนให้”
“คิดได้สวยหรูจริงนะ!” สวีเทียนโย่วถลึงตาใส่อันเสี่ยวไห่ทีหนึ่ง “รถคันนี้ให้ยืมขับ ให้ยืม ต้องคืนนะพี่ใหญ่! ยังคิดจะฮุบไว้เป็นของตัวเองอีก มักใหญ่ใฝ่สูงจริง ๆ!”
“ฮ่า ๆ!” อันเสี่ยวไห่ชกสวีเทียนโย่วเบา ๆ หมัดเดียว สวีเทียนโย่วปากคอเราะร้ายพูดจาดุดันไปอย่างนั้น แต่แบบนี้มันต่างอะไรกับการยกรถให้เขาสักคันกันเล่า?
“ได้สิ งั้นฉันขอยืมขับสักแปดปีสิบปีค่อยว่ากัน เสียดายที่ฉันไม่มีใบขับขี่ ไม่อย่างนั้นคงขับรถกลับไปแล้ว ป่านนี้แม่ฉันเห็นเข้าคงตกใจแทบแย่”