เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 เฉินเหมาก้าน
พอเห็นเค้าหน้าของอันเสี่ยวไห่ชัดตา ชายคนนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่งอย่างเห็นได้ชัด
อันเสี่ยวไห่ยังหนุ่มแน่นเกินไปจริง ๆ
คนผู้นั้นส่งสัญญาณให้อันเสี่ยวไห่หมุนกระจกรถลงเพื่อจะได้คุยกันสะดวก คราวนี้อันเสี่ยวไห่ระวังตัวไว้ก่อน จึงเพียงแง้มกระจกรถลงเป็นช่องแคบ ๆ เท่านั้น
“เถ้าแก่คนนี้ ด้านหน้าคือหมู่บ้านกู่เจียง นายมาหาใครกันหรือ ขับผิดทางหรือเปล่า” คนผู้นั้นเอ่ยปากถาม เผยให้เห็นฟันสีน้ำตาลเต็มปาก คาดว่าคงเป็นเพราะสูบบุหรี่จัด
“ผมมาหาหัวหน้าสถานีโจว” อันเสี่ยวไห่พูดความจริง
ในหมู่บ้านก็เป็นเช่นนี้เอง ย่อมระแวดระวังคนนอกเป็นพิเศษ โดยเฉพาะหมู่บ้านบนเขากลางภูเขาใหญ่เยี่ยงนี้ เมื่อชาวบ้านพบเห็นคนแปลกหน้า การเดินเข้ามาซักถามสักคำสองคำจึงนับเป็นเรื่องปรกติธรรมดา
โจวเหล่าฉวนก็คือหัวหน้าสถานีตำรวจหมู่บ้านกู่เจียง
“อ้อ ที่แท้นายก็มาหาหัวหน้าสถานีโจว นายมีธุระอะไรกับเขาหรือ”