เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวทิงหลานตื่นนอนตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง งานเลี้ยงแต่งงานของหมอหลิวกับอธิการบดีเฝิง นอกจากภาพลักษณ์และเสื้อผ้าของคู่บ่าวสาวแล้ว จ้าวทิงหลานยังเหมาดูแลเรื่องการจัดซื้อและปรุงอาหารสำหรับงานเลี้ยงแต่งงานทั้งหมดอีกด้วย
แน่นอนว่าเธอเพียงแค่ต้องบอกช่างประจำโรงอาหารว่าควรทำอย่างไร ปรุงรสแบบไหนก็พอแล้ว สิ่งสำคัญคือต้องทำออกมาให้แปลกใหม่ไม่ซ้ำใคร และรสชาติต้องยอดเยี่ยมด้วย
ทว่าก็ใช่ว่าจ้าวทิงหลานจะเป็นคนตัดสินใจทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว รายการอาหารพวกนี้เธอหารือร่วมกับช่างโรงอาหารหลายคน ไม่อย่างนั้นช่างฝีมือรุ่นเก่าที่ทำอาหารมาหลายสิบปีคงไม่เต็มใจฟังเด็กสาวอย่างจ้าวทิงหลานเป็นแน่ เธอจึงต้องคำนึงถึงความคิดเห็นของพวกช่างด้วยเช่นกัน
“ฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวคุณมาถึงก็กินที่นี่ได้เลย ฉันรอป้าหวังเอาฉางเฝิ่นมาให้กินอยู่”
จ้าวทิงหลานก้มลงหอมแก้มเสิ่นซ่งชวนที่ยังคงหรี่ตาอยู่หนึ่งที
เสิ่นซ่งชวนเบิกตากว้างขึ้นทันที ดวงตาเรียวยาวที่ปกติมักจะเฉียบคมดุดัน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะยังไม่ตื่นดีหรืออย่างไร ในยามนี้จึงเผยความงุนงงออกมาอยู่บ้าง
“ฉันไปกับเธอด้วย”
จ้าวทิงหลานเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วและสะพายกระเป๋าเตรียมจะออกเดินทาง “ไม่ต้องหรอก ฉันไปกับพวกจินพี่สาวคนโต ตอนนี้จะไปดูวัตถุดิบก่อน พอจินพี่สาวคนโตกับคนของสหกรณ์จัดจำหน่ายเอาวัตถุดิบไปส่งที่โรงอาหารแล้ว ฉันก็จะไปบ้านของหมอหลิว”
“เมื่อคืนคุณเหนื่อยแล้ว พักผ่อนต่ออีกหน่อยเถอะ วันนี้ยังมีเรื่องให้เหนื่อยอีกเยอะ”