ตอนที่ 303 ใครว่าคนยุคนี้หัวโบราณ

“สรุปแล้วนายอยากจะช่วยฉันจริง ๆ หรือทำเพื่อตัวเองกันแน่”

จางหมิ่นแค่ตาบอดแต่ไม่ได้โง่ เธอยอมรับว่าเมื่อครู่ตนเองเสียกระบวนไปเพราะเพิ่งเสียตาไปข้างหนึ่ง แต่เธอไม่เคยลืมเรื่องระยำที่เซียวผิงเคยทำเอาไว้เลย

เซียวผิงกับซ่งหย่าชิวเป็นพวกเดียวกัน ไม่ใช่พวกเธอ ต่อให้เซียวผิงคิดจะสลัดซ่งหย่าชิวทิ้ง ทว่าทางฝั่งซ่งหย่าชิวแล้วชั่วคราวนี้ย่อมไม่มีทางยอมแน่

เซียวผิงกับซ่งหย่าชิวสองคนร่วมกันวางแผนฆ่าอวี๋ลู่ผิง จางหมิ่นที่ล่วงรู้เรื่องนี้ ย่อมสามารถใช้เป็นพันธนาการควบคุมคนสารเลวทั้งสองคนอย่างเซียวผิงและซ่งหย่าชิวไปได้ตลอดชีวิต

จางหมิ่นรู้สึกว่าเมื่อครู่ตนเองคิดมากไป เซียวผิงไม่มีสิทธิ์มารังเกียจอะไรเธอเลยสักนิด

เซียวผิงมองจางหมิ่นที่จู่ ๆ ก็เปลี่ยนสีหน้า จึงสะกดความหงุดหงิดในใจลงไป “จางหมิ่น พวกเราเป็นสามีภรรยากันไม่ใช่ศัตรู เธอตาบอดแล้วคนที่ต้องดูแลเธอไปทั้งชีวิตคือฉัน ไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น เธอต้องคิดให้ดี ๆ ว่าควรจะเข้าข้างใครกันแน่”

“แน่นอนว่าใครไม่มีวันทรยศฉัน ฉันก็เข้าข้างคนนั้นแหละ” จางหมิ่นทนความเจ็บปวดที่ดวงตาแล้วเอ่ยออกมาอย่างยิ้ม ๆ

เซียวผิงมาเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามเรื่องของคนคนนั้นในเวลานี้ ก็ยิ่งชี้ชัดว่าเซียวผิงแค่แกล้งทำเป็นเสแสร้งพูดจาดี ๆ กับเธอ เซียวผิงไม่แน่อาจแค่อยากข้ามหน้าเธอเพื่อไปติดต่อกับคนคนนั้นโดยตรง หรือกระทั่งด้วยนิสัยสันดานของเซียวผิง หากรู้ว่าคนคนนั้นคือใคร มีโอกาสสูงมากที่จะเอาสถานะของเซียวจ้งไปข่มขู่คนคนนั้น