เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในใจจ้าวทิงหลานก่นด่าไม่หยุด ทว่าสีหน้าภายนอกยังคงยิ้มแย้มแย้มพราย
ทว่าเธอก็รู้ดีว่าผู้ชายอย่างสวี่เซิ่นต้องเหมือนกับชื่อของเขาแน่ ทั้งเจ้าเล่ห์และระแวดระวังเป็นที่สุด
อีกทั้งตามหลักแล้ว เธอก็ควรจะต้องแสดงความประหลาดใจออกมาบ้าง นี่ถึงจะเป็นปฏิกิริยาของคนทั่วไป ไม่ใช่ว่าพอคุณบอกให้ฉันเก็บเป็นความลับแล้วฉันจะตอบตกลงทันทีหรอกนะ ไม่พูดพร่ำทำเพลงเลยหรือไง
“ท่านไม่ได้ลางานหรือคะ”
ขณะที่จ้าวทิงหลานเอ่ยถามประโยคนี้ออกไปด้วยความไร้เดียงสา ในใจตนเองก็ยังรู้สึกกระดากอยู่บ้าง แต่ก็ยังดี ร่างกายนี้ของเธอตอนนี้เพิ่งจะอายุสิบเก้าปี การพูดจาแบบไม่ทันคิดเช่นนี้จึงดูเป็นธรรมชาติดี
สวี่เซิ่นหัวเราะร่า “ใช่แล้ว ฉันไม่ได้ลางาน ดังนั้นหากแพร่งพรายออกไปคงไม่ดีแน่ หัวหน้าต้องหักค่าจ้างของฉันแน่ ๆ”
สวี่เซิ่นเคยได้ยินเรื่องของจ้าวทิงหลานภรรยาของเสิ่นซ่งชวนมาบ้าง เดิมทีผู้ใต้บังคับบัญชาดูเหมือนจะมีเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้มาพูดอีกมาก ทว่าสวี่เซิ่นไม่ได้เก็บมาใส่ใจ จึงไม่อยากฟัง
ตอนนี้พิจารณาดูแล้วก็เป็นเช่นนั้นจริง ผู้หญิงคนหนึ่งต่อให้มีเล่ห์เหลี่ยมลึกซึ้งเพียงใดจะไปสู้ผู้ชายได้อย่างไร อีกทั้งเขารู้ว่าจ้าวทิงหลานเป็นเพียงผู้หญิงบ้านนอกคนหนึ่ง อายุก็น้อย อาจมีแผนการอยู่บ้าง ทว่าโดยรวมแล้วก็ยังเรียบง่ายไร้เดียงสานัก
ประสบการณ์ชีวิตก็เห็น ๆ กันอยู่ จะซับซ้อนไปได้ถึงไหนกัน