เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หมอโจวพูดไม่ออกไปโดยปริยาย สิ่งที่ตามมาติด ๆ คือเสียงเยาะเย้ยถากถางระลอกแล้วระลอกเล่าจากผู้คนรอบข้าง
คนที่เคยถูกเธอทำร้ายล่วงเกิน หรือคนที่เคยถูกเธอเอาเปรียบ ต่างก็ก้าวออกมาพูดในเวลานี้ อย่าว่าแต่หมอโจวเลย แม้แต่คณบดีกู่ก็ยังถูกพูดใส่จนเริ่มเกิดความกังขาในตัวเอง
ทำเรื่องผิดพลาดไปมากมายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
หมอหลิวเองก็ได้ระบายความอัดอั้นตันใจเสียที หากพูดถึงผลงาน เธอก็นับว่าโดดเด่นอยู่ในระดับแนวหน้าของบรรดาหมอทั้งหมด ทว่าเพียงเพราะไม่มีตำแหน่งทางวิชาการ เธอจึงถูกแย่งชิงผลงานไปนับครั้งไม่ถ้วน
“หมอหลิว ไปรับการสัมภาษณ์เถอะ” จ้าวทิงหลานดึงแขนเสื้อของหมอหลิวเบา ๆ พลางมองใบหน้าของหมอหลิวแล้วเอ่ยว่า “ยังดีที่คุณไม่ชอบแต่งหน้าทาแป้ง ไม่อย่างนั้นผ่าตัดในฤดูร้อนแบบนี้ แป้งบนหน้าคงละลายหลุดไปหมดแล้ว ตอนนี้คิ้วหรืออะไรก็ยังอยู่ครบ ไปเถอะ ตอนนี้คุณดูสวยที่สุดแล้ว”
หลังจากจ้าวทิงหลานพูดจบก็ส่งยิ้มอ่อนโยนให้ เพื่อให้กำลังใจหมอหลิว
นักข่าวหลายคนต่างยืนอึ้ง สหายจ้าวคนนี้มีฝีมือไม่เบาจริง ๆ ตอนที่ต่อว่าคนเมื่อครู่เป็นอีกแบบหนึ่ง แต่ตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็นคนละคน ที่สำคัญคือดูไม่ขัดหูขัดตาแม้แต่น้อย ราวกับว่าเธอเป็นคนอ่อนโยนแบบนี้มาตั้งแต่กำเนิด
หมอหลิวยิ่งเห็นคุณค่าของโอกาสนี้มากขึ้น เพราะสิ่งที่จะได้รับกลับมาในตอนนี้ล้วนบริสุทธิ์และเที่ยงธรรมยิ่งกว่าเดิม