ตอนที่ 300 สลับกันวางกับดัก

“อะไรกันคือคำว่าสละให้ อะไรคือการเสียสละ คุณเป็นถึงนักศึกษามหาวิทยาลัย คุณรู้ความหมายของคำว่า ‘สละให้’ หรือเปล่าถึงได้มาพูดจาซั่ว ๆ อยู่ตรงนี้!” จ้าวทิงหลานเอ่ยปากซักถามเสียงดังในทันที

หน้าด้าน ไร้ยางอายเกินไปแล้ว คนมีอำนาจมีภูมิหลังพวกนี้ไม่เห็นคนอื่นเป็นคนจริง ๆ ถึงขั้นคิดไปเองโดยจิตสำนึกว่าของของคนอื่นเป็นของตนเอง

ไม่เพียงแต่ในยุคนี้ ยุคหลังความจริงก็มีตัวอย่างแบบนี้อยู่อีกมาก ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น ตัวจ้าวทิงหลานเองก็เคยมีเรื่องที่ส่งแบบร่างออกไปแล้วเงียบหายเข้ากลีบเมฆ แต่หลังจากนั้นกลับไปปรากฏอยู่บนนิตยสาร

จ้าวทิงหลานทำเอกสารนำเสนอไปถึง 40 หน้าเพื่อพิสูจน์ว่าแบบร่างนั้นเป็นของตนและซักถามเบื้องบนว่าเหตุใดจึงทำเช่นนี้

แต่ก็เหมือนกับแบบร่างนั่นแหละ เงียบหายเข้ากลีบเมฆเช่นกัน

อีกทั้งนิตยสารในวงการการออกแบบเสื้อผ้าไม่ได้สร้างความฮือฮาอะไรกันในสังคม พอเปิดโปงลงบนอินเทอร์เน็ตก็มีแต่คนบอกว่าเธอเป็นพวกหัวรั้น เป็นการแกว่งเท้าหาเสี้ยน

จ้าวทิงหลานร้องไห้อยู่หลายวันกว่าจะทำใจได้ นับแต่นั้นเป็นต้นมาเธอจึงต้องใส่ลายน้ำป้องกันไว้ก่อนถึงจะยอมส่งออกไป

เคยเสียเปรียบมาแล้ว จึงรู้ดีว่าการเสียเปรียบมันน่าสะอิดสะเอียนแค่ไหน และสิ่งที่หมอหลิวเผชิญอยู่ยังน่ารังเกียจยิ่งกว่าที่เธอเคยเจอเสียอีก อย่างน้อยตอนนั้นอีกฝ่ายก็ยอมรับในภายหลังว่าเป็นแบบร่างของเธอ เพียงแต่วางอำนาจบาตรใหญ่บอกว่าจะไม่แก้ไขอะไรทั้งนั้น