ตอนที่ 299 มีสิทธิ์อะไรมาเพิ่มคน?

“ใช่เลย ต้องโทษชุดนี้ของผู้บัญชาการกองพลเสิ่นจริง ๆ คุณใส่แล้วดูไม่เหมือนนายทหารเลยสักนิด เหมือนนักศึกษามหาวิทยาลัยในวิทยาลัยพวกเราเมื่อก่อนเลย!”

นักข่าวคนนั้นตบศีรษะตัวเองฉาดหนึ่ง แล้วพลันเอ่ยเสียงดัง

จ้าวทิงหลานมองไปยังเสิ่นซ่งชวน ดวงตาโค้งยิ้มเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ความชอบอันดับหนึ่งของเธอคือการที่คนอื่นชมว่าเสื้อผ้าที่เธอทำสวยงาม อันดับสองคือชอบให้คนอื่นชมว่าผู้ชายของเธอหน้าตาดี นี่ไม่ใช่ครบถ้วนกระบวนความแล้วหรือ?

ส่วนตัวเธอน่ะหรือ? จ้าวทิงหลานมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองมากอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังภาคภูมิใจว่าตัวเองมีพรสวรรค์อยู่ไม่น้อยทีเดียว!

ทว่าเสิ่นซ่งชวนกลับไม่ค่อยชอบให้ใครทักว่าดูอ่อนวัย เขาเป็นลูกผู้ชาย ซ้ำยังเป็นชายชาตรี การถูกทักว่าดูเด็กเข้าหูเขาแล้วก็เหมือนหาว่าเขาอ่อนแอหาว่าเขาไร้ความสามารถ นี่เป็นเพียงเรื่องเดียวที่เสิ่นซ่งชวนมีลัทธิชายเป็นใหญ่อยู่บ้าง

แต่ในเมื่อเมียชอบ เขาย่อมไม่พูดจาอะไรกันขัดคอให้เสียบรรยากาศ

เสิ่นซ่งชวนยังเอ่ยอย่างสงบเยือกเย็นได้ว่า “เมียผมทำงานที่สถานีช่างตัดเสื้อไม่ใช่หรือครับ? ทั้งหมดนี้เมียผมเป็นคนออกแบบและตัดเย็บขึ้นมาเอง”

แถมยังถือโอกาสโฆษณาประชาสัมพันธ์ให้เธอไปในตัว

ในใจจ้าวทิงหลานเบิกบานจนแทบแย่ ผู้ชายของเธอน่ารักจริง ๆ ช่างว่าง่ายเหลือเกิน

เธอครุ่นคิดดูแล้ว ตอนเย็นจะทำบะหมี่น้ำมันต้นหอมกับหมูเปรี้ยวหวานกิน ล้วนเป็นของโปรดที่เสิ่นซ่งชวนชอบทั้งนั้น