ตอนที่ 298 คนรักของเธอคือฉัน

นักข่าวหันกลับไปมองคณบดีกู่ “คณบดีกู่ พวกเราเห็นพ้องต้องกันว่าสหายหญิงท่านนี้พูดมีเหตุผล เรื่องการสัมภาษณ์หมอโจวเอาไว้เลื่อนไปคราวหน้าดีไหมครับ”

“ฉันมาแล้วค่ะ ทุกท่านรอนานไหมคะ”

เสียงหอบเหนื่อยสายหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง จ้าวทิงหลานหันกลับไปพร้อมกับพวกนักข่าว จึงเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ด้านหลังคือหมอหญิงวัยสาวคนหนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าเธอแต่งเนื้อแต่งตัวมา เสื้อกาวน์สีขาวบนตัวดูเหมือนผ่านการรีดมาเรียบกริบ บนเส้นผมยังชโลมน้ำมันใส่ผมไว้ด้วย ทว่าอากาศร้อนจัดเกินไป จึงกลับดูคล้ายกับหัวมันเยิ้มจริง ๆ เสียมากกว่า

จ้าวทิงหลานมองดูรูปร่างและสรีระของคนผู้นี้ที่ละม้ายคล้ายคณบดีกู่อย่างน้อยแปดส่วน ก็พอจะเดาออกได้เลา ๆ

นักข่าวสองสามคนนั้นก็เดาออกได้เลา ๆ เช่นกัน บนใบหน้าของทุกคนจึงปรากฏความกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาเล็กน้อย

มีเพียงคณบดีกู่ที่ยังคงดึงตัวหมอโจวหลานสาวของตัวเองเข้ามาพลางยิ้มแย้มกล่าวว่า “สหายนักข่าว นี่ก็คือหมอโจวแห่งแผนกอายุรกรรมของโรงพยาบาลเขตทหารเรา เธอจบการศึกษาจากโรงพยาบาลแพทย์แห่งเมืองหลวง พ่อแม่ก็ล้วนเป็นทหารผ่านศึกปลดประจำการ ทุก ๆ ด้านยอดเยี่ยมมากทีเดียวเชียว!”

ที่เรียกว่ายอดเยี่ยมมาก ก็คือภูมิหลังดีนั่นเอง จ้าวทิงหลานแอบกลอกตาอยู่ในใจ

หมอหลิวก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเช่นกัน ทว่าเธอสอบเข้ามาได้จากในหมู่บ้านชนบท แรกเริ่มเดิมทีที่ถูกจัดสรรงานให้ก็ไม่ใช่โรงพยาบาลเขตทหาร ได้ยินมาว่าเป็นเพียงสถานีอนามัยแห่งหนึ่งเท่านั้น