ตอนที่ 294 ตัวแปรและเหตุพลิกผัน

“ไม่ใช่เรื่องจริงแล้วจะเป็น...”

ซ่งหย่าชิวยังพูดประโยคนี้ไม่ทันจบก็ชะงักหยุดไปเอง ตอนที่เธอกำลังถือของเตรียมจะไปห้องลองเสื้อก็พลันมองเห็นคนผู้หนึ่งยืนอยู่ข้างนอก

จางหมิ่น

จางหมิ่นมองซ่งหย่าชิวด้วยรอยยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม มองจนซ่งหย่าชิวขนลุกซู่ไปทั้งตัว ในใจของเธอพลันผุดลางสังหรณ์แห่งความอัปมงคลขึ้นมา

ตามหลักแล้วเวลานี้จางหมิ่นไม่ควรจะมาปรากฏตัวที่นี่ เซียวผิงเคยบอกกับซ่งหย่าชิวว่าจางหมิ่นต้องรออีกหลายวันถึงจะออกจากสถานกักกันได้

การแจ้งเตือนที่ซ่งหย่าชิวได้รับก็เป็นเช่นนี้ เธอเป็นผู้เสียหายในคดี ตำรวจจะติดต่อกับเธอและแจ้งผลให้เธอทราบ

ในหัวของเธอมีประกายความคิดแล่นผ่านนับไม่ถ้วนในชั่วพริบตา ก่อนอื่นเลยเซียวผิงไม่มีทางทรยศเธออย่างแน่นอน ตอนนี้เธอกับเซียวผิงต่างก็เป็นตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกันแล้ว เซียวผิงฆ่าอวี๋ลู่ผิงก็เพื่อที่จะได้อยู่กับเธอ คงไม่ถึงขั้นกลับไปคืนดีกับจางหมิ่นหรอกใช่ไหม

ยังไม่ต้องพูดถึงว่าความเกลียดชังที่เซียวผิงมีต่อจางหมิ่นนั้นทุกคนต่างประจักษ์แก่สายตา เพียงแค่จางหมิ่นสวมหมวกเขียวให้เซียวผิงมานานหลายปีขนาดนี้ เซียวผิงก็ไม่มีทางปล่อยจางหมิ่นไปง่าย ๆ แล้ว ตอนนี้มันเล่นละครฉากไหนกัน

อีกประการหนึ่ง การที่จางหมิ่นปรากฏตัวที่นี่ต้องไม่ใช่เพื่อมาดูซ่งหย่าชิวโดดเด่นเฉิดฉายแน่ ถ้าอย่างนั้นก็คือ...

ซ่งหย่าชิวหันขวับไปมองไป๋เจินจูทันที สายตาของไป๋เจินจูแวบแรกหดถอยตามจิตสำนึก แต่ทtext