ตอนที่ 292 ผู้ชายย่อมเข้าใจผู้ชายที่สุด

เซียวผิงมองใบหน้าที่ดูเป็นเรื่องชอบธรรมของจางหมิ่น ในใจผุดขึ้นมาเพียงสามคำ

เพราะอะไรกัน

เพราะอะไรกันเขาถึงต้องไปเป็นพ่อให้ลูกชายของคนอื่น เพราะอะไรกันเขาต้องถูกจางหมิ่นรังแกแบบนี้ เพราะอะไรกันหลังจากนี้เขาถึงทำได้เพียงยอมรับชะตากรรมแล้วใช้ชีวิตเหมือนในอดีตเล่า

สิ่งที่เพิ่งจะผุดขึ้นมาในใจของเซียวผิงคือความเจ็บปวด ความเจ็บปวดนี้ราวกับขุนเขาหลายลูกที่กำลังค่อย ๆ กดทับจนเขาแทบแหลกสลาย

“ฉันรู้แล้ว อยากให้ทำยังไงก็ว่าไปตามนั้นเถอะ”

ในใจกำลังกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ทว่าปากกลับพูดออกมาได้เพียงไม่กี่คำนี้ เซียวผิงไม่ยินยอม เขาคือผู้ชายคนหนึ่ง และผู้ชายย่อมมีศักดิ์ศรีของผู้ชาย

แต่ต่อให้ไม่ยินยอมแล้วจะทำอะไรได้

สิ่งที่จางหมิ่นกุมไว้ในมือคือทุกสิ่งทุกอย่างของเซียวผิง ทั้งหน้าที่การงาน อนาคต และเกียรติยศของเขา

เซียวผิงเป็นทหาร ไม่มีทหารคนไหนไม่ใส่ใจเกียรติยศ พอคิดว่าถ้าหากตนเองต้องติดคุก เรื่องอัปยศของตนแพร่ไปถึงนครเซี่ยงไฮ้ บรรดาสหายร่วมรบในวันวานจะพากันหัวเราะเยาะเขาอย่างไรลับหลัง

การปะทะเชือดเฉือนระหว่างผู้ชาย บางครั้งก็เปิดเผยความคมกล้ามากกว่าระหว่างผู้หญิงเสียอีก ระหว่างผู้หญิงอาจจะยังมีความชื่นชมต่อเพศเดียวกันอยู่บ้าง แต่ผู้ชายไม่มีวันเป็นเช่นนั้น