ตอนที่ 291 มีลูกชายแท้ได้เพียงคนเดียวเท่านั้น

คอของจางหมิ่นยังคงถูกเซียวผิงบีบอยู่ ทว่าเธอนอกจากจะไม่กลัวแล้ว กลับยังมองเซียวผิงอย่างท้าทาย

เธอเดิมพันว่าเซียวผิงไม่กล้าฆ่าเธอ เรื่องนี้จางหมิ่นมีความมั่นใจ ก็ใครใช้ให้เซียวผิงเป็นคนแบบนี้เองเล่า

เซียวผิงไม่ใช่คนที่ไม่เหลืออะไรกันเลย เขาเคยเป็น แต่ตอนนี้กลับครอบครองไว้มากเหลือเกิน

อีกทั้งผู้ชายที่มาจากชนบทมักจะรู้จักอดทนอดกลั้นเป็นที่สุด พวกเขาอาจจะไม่ยินยอม อาจจะเคียดแค้น แต่จะไม่ทำเรื่องล้ำเส้นอะไรกันเพื่อให้สิ่งที่ตนครอบครองอยู่ต้องกลายเป็นฟองสบู่

การฆ่าอวี๋ลู่ผิง นั่นเป็นเพราะตอนนี้อวี๋ลู่ผิงไม่มีความสำคัญอะไรแล้ว ไม่มีใครร้องทุกข์แทนเขา ตัวอวี๋ลู่ผิงเองก็ไม่ได้เป็นนายทหารอีกต่อไปแล้ว เขาเป็นเพียงคนพิการคนหนึ่ง เป็นนายทหารพิการที่จะค่อย ๆ ถูกลืมเลือนและถูกทอดทิ้ง แม้แต่เรื่องทำเรื่องปลดประจำการก็ยังจัดการไม่เสร็จสิ้นด้วยซ้ำ

แต่จางหมิ่นสำคัญเกินไป ไม่พูดถึงเรื่องที่เซียวผิงไม่รู้ว่าคนเบื้องหลังเธอคือใคร ซึ่งนี่เป็นจุดหนึ่งที่เซียวผิงหวั่นเกรง อีกประการหนึ่งคือตัวจางหมิ่นเองก็เป็นคนที่มีเครือข่ายเส้นสายของตัวเอง เธอไม่เหมือนกับอวี๋ลู่ผิงที่ขังตัวเองอยู่ในบ้านมานานกว่าครึ่งปี จางหมิ่นมีคนคอยนึกถึงอยู่ตลอดเวลา

แม้ว่าบางคนที่นึกถึงเธอจะทำไปเพียงเพื่อหวังผลประโยชน์จากตัวเธอก็ตาม

“บิดาผู้ให้กำเนิดของเซียวจ้งคือใครกันแน่ เธอทำลงไปได้ยังไง” เซียวผิงผลักจางหมิ่นออก จางหมิ่นเซไปเล็กน้อย แต่ในที่สุดก็ยืนได้มั่นคง