เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวทิงหลานไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องที่เซียวจ้งไม่ใช่ลูกชายแท้ ๆ ของเซียวผิงอีก จางหมิ่นจึงแอบโล่งอก แต่เรื่องนี้เธอก็จำฝังใจ ทั้งยังกัดฟันกรอดด้วยความแค้น
เธอคิดว่าเป็นฝีมือของซ่งหย่าชิวแน่ ๆ เพราะมีแค่ซ่งหย่าชิวเท่านั้นที่อยากให้เซียวจ้งไม่ใช่ลูกชายของเซียวผิงจนตัวสั่น เช่นนี้เซียวผิงถึงจะมีข้ออ้างเตะส่งเธอ จางหมิ่น ออกไป แล้วซ่งหย่าชิวจะได้ขึ้นมาแทนที่เอง
ส่วนเหตุผลที่จ้าวทิงหลานอธิบายกับคำขอร้องนั้นก็ทำให้จางหมิ่นปักใจเชื่ออย่างมาก เพราะความจริงมันสมเหตุสมผลและสอดคล้องกับตรรกะทุกอย่าง
หากจางหมิ่นยืนอยู่ในจุดของจ้าวทิงหลาน เธอก็คงไม่อยากให้ซ่งหย่าชิวได้อยู่อย่างสงบสุขเหมือนกัน
เธอยังรู้อีกด้วยว่าทำไมจ้าวทิงหลานถึงไม่ออกหน้าเอง ก็ใครใช้ให้ตอนนี้เสิ่นซ่งชวนไร้อำนาจบารมีกระทั่งตัวเองยังเอาตัวแทบไม่รอดกันล่ะ
ถ้าเป็นเมื่อก่อน จางหมิ่นไม่มีทางตอบตกลง อย่างน้อยก็ไม่ยอมรับปากคำขอของจ้าวทิงหลานง่าย ๆ แน่ ทว่าเสื้อผ้าชุดนี้กับบะหมี่ชามนี้ของจ้าวทิงหลานช่างมาได้ถูกจังหวะเหลือเกิน เธอให้เกียรติและมอบศักดิ์ศรีแก่จางหมิ่น
“เธอวางใจเถอะ ซ่งหย่าชิวจะไม่ได้อะไรกันไปทั้งนั้น แต่เรื่องคดีของอวี๋ลู่ผิงฉันรับประกันให้ไม่ได้ เขาฆ่าตัวตายจริงไหมเธอก็ไม่ได้เห็นกับตา ฉันไม่อยากเสี่ยง”
ตอนนี้จางหมิ่นโกรธจนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน แทบอยากจะเอาซ่งหย่าชิวให้ถึงตาย ซ่งหย่าชิวทำลายเธอ แล้วยังจะมาทำลายครอบครัวของเธออีก