เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เดิมทีคุณปู่ไม่ได้รู้จักเซียวผิง แต่ทนไม่ไหวที่เห็นคนทักทายเซียวผิงกันเยอะ คุณปู่จึงตามเสียงนั้นมา
เซียวผิงมองดูคุณปู่ที่พูดจาไม่ค่อยเกรงใจคนนี้แล้ว ในใจก็รู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์อยู่บ้าง เขาเพิ่งจะได้รับบทเป็นวีรชนต่อหน้าซ่งหย่าชิวมาหมาด ๆ ตอนนี้ยังคงจมดิ่งอยู่ในความพึงพอใจเมื่อครู่ คำตำหนิไม่กี่คำของคุณปู่ทำให้เซียวผิงรู้สึกรักษาหน้าตาไว้ไม่อยู่ต่อหน้าธารกำนัลอยู่ไม่น้อย
ทว่าจู่ ๆ ก็มีคนคนหนึ่งเดินเข้ามา เซียวผิงคิดไปเองตามสัญชาตญาณว่าคนผู้นั้นจะเข้ามาทักทายตน ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายกลับโพล่งออกมาคำหนึ่งว่า “คุณปู่โอว อรุณสวัสดิ์ครับ!”
เซียวผิงหันไปมองตาแก่คนนี้ทันที ในหัวพลันปรากฏใบหน้าของอีกคนหนึ่งขึ้นมา
ผู้บัญชาการโอว?
ตาแก่คนนี้คงไม่ใช่ว่ามีความสัมพันธ์เป็นญาติอะไรกันกับผู้บัญชาการโอวหรอกนะ แม้ผู้บัญชาการโอวจะดูไม่อยู่ในวัยที่พ่อยังมีชีวิตอยู่แล้ว แต่คนเราย่อมต้องมีญาติสายรองกันทั้งนั้น แม้แต่เซียวผิงในตอนนี้ก็ยังมีลุงอีกสองสามคนที่ยังทำนาอยู่ในชนบทที่บ้านเกิด
เซียวผิงรู้สึกปวดใจและสงสารลุงของเขามาก เงินที่เขาใช้ในการออกมาเป็นทหารล้วนเป็นเงินที่พวกลุง ๆ ช่วยกันรวบรวมมาให้ ดังนั้นเมื่อตนเองพอมีกำลัง เซียวผิงจึงได้ป้อนกลับพวกลุงที่บ้านเกิดไปด้วยกัน