เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งหย่าชิวจำได้เพียงว่าตนเองเพิ่งจะพยักหน้าอย่างแรง ท้ายทอยก็ถูกฟาดฝ่ามือใส่อย่างจัง จากนั้นน่องไก่อีกครึ่งชิ้นที่เหลืออยู่ในมือก็ถูกซ่งต้ากุ้ยแย่งชิงไป
คุณน้าคนสวยเดิมทีคิดจะปลอบใจซ่งหย่าชิว ทว่าซ่งหย่าชิวกลับเพียงแค่ยิ้มให้เธอ “น้าคะ ขอบคุณที่ให้น่องไก่หนู”
เธอได้กินน่องไก่ไปตั้งครึ่งชิ้นก็ดีใจมากแล้ว ต่อให้โดนตีแล้วจะทำไมกัน แค่โดนฝ่ามือเดียวเท่านั้น เธอโดนตีมานับครั้งไม่ถ้วน ฝ่ามือนี้สำหรับซ่งหย่าชิวแล้วจึงไม่เจ็บไม่คันเลยสักนิด
คุณน้าคนสวยยังอยากจะพูดอะไรกันบางอย่าง ทว่าไม่นานก็ถูกสามีสีหน้าเย็นชาเรียกตัวไป ดูเหมือนจะเริ่มทะเลาะกัน ผู้คนจำนวนมากต่างพากันเดินไปมุงดูเรื่องสนุก
ซ่งหย่าชิวตัดใจไปมุงดูเรื่องสนุกไม่ได้ เธอรู้ดีว่าหลังจากตนเองกลับถึงบ้านก็คงไม่มีทางได้กินของดีขนาดนี้อีก บนโต๊ะยังมีกับข้าวผัดน้ำมัน และยังมีข้าวสวยสีขาวผุดผ่องที่ไม่มีเศษหินหรือข้าวกล้องปนอยู่เลยแม้แต่น้อย
ทว่าที่ไวกว่านั้นคือ การทะเลาะวิวาทแปรเปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้องโหยหวนอันน่าเวทนา เป็นเสียงของคุณน้าคนสวยคนนั้น
ซ่งหย่าชิวอยากจะเบียดตัวเข้าไปดู เพียงแต่กลุ่มท่านพวกนั้นจู่ ๆ ก็พากันวิ่งหนีออกมาด้านนอก กระแสผู้คนเบียดเสียดจนเธอล้มลงกับพื้น ท่ามกลางช่องว่างระหว่างขาต่อขา ซ่งหย่าชิวเห็นน้องชายถูกซ่งต้ากุ้ยอุ้มหนีไปอย่างตื่นตระหนกลนลาน