เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พวกเธอมีสิทธิ์อะไรกันไม่ยอมรับคุณ? พวกเธอมีคุณสมบัติอะไรกันมาไม่ชอบคุณ? วันนี้ฉันดูเทปวิดีโอการแสดงของพวกคุณแล้ว ตำแหน่งนักเต้นนำของคุณน่ะเหมาะสมคู่ควรอย่างแท้จริง”
พอเซียวผิงตื่นเต้นขึ้นมา ก็แทบจะเดินเข้ามาประชิดตรงหน้าซ่งหย่าชิว ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองจึงยิ่งหดสั้นลงเรื่อย ๆ
ซ่งหย่าชิวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว พลางมองเซียวผิงอย่างเหม่อลอย ทว่าเซียวผิงกลับก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวโดยไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
ขณะเดียวกันที่จริงเขาก็กำลังหยั่งเชิงซ่งหย่าชิวอยู่ด้วย เซียวผิงอยากรู้ว่าความจริงใจที่ซ่งหย่าชิวมีต่อตนเองนั้นมีอยู่สักกี่ส่วน และยังมีอีกเรื่องคือเธอไม่มีความรู้สึกต่อเขาเลยแม้แต่นิดเดียวจริง ๆ หรือ?
ผู้ชายในเวลาแบบนี้ต่างก็แทบอยากจะรำแพนหางเป็นนกยูงกันทั้งนั้น ส่วนผู้หญิงก็มาแนวทางคล้าย ๆ กัน ตั้งแต่เล็กจนโตซ่งหย่าชิวอาศัยการดึงดูดความสนใจจากผู้ชายจนได้รับผลประโยชน์จากตัวผู้ชายมานับไม่ถ้วนแล้ว ดังนั้นในเรื่องของการแสดงเสน่ห์ เธอจึงรู้แจ้งเห็นจริงอย่างทะลุปรุโปร่งตั้งนานแล้ว
ทว่าเซียวผิงในด้านนี้กลับดูราวกับไอ้ทหารใหม่ เงอะงะเงิ่นง้อมาก ซึ่งในอีกแง่หนึ่งก็แสดงให้เห็นว่าคนคนนี้มีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก มั่นใจว่าตนเองจะสามารถทำให้ซ่งหย่าชิวชอบได้
ซ่งหย่าชิวดูถูกความมั่นใจเพียงแค่นี้ของผู้ชายมาก ราวกับว่าแค่มีเนื้อชิ้นนั้นงอกเพิ่มขึ้นมาก็สามารถปกครองโลกได้แล้วอย่างนั้น ซ่งหย่าชิวเคยเห็นคำว่าถ่อมตนจากตัวของเสิ่นซ่งชวนเพียงคนเดียวเท่านั้น