เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซียวผิงอดไม่ได้ที่จะเริ่มล่อใจลูกชาย “อ้อ อย่างนั้นเหรอ เดิมทีฉันยังกะว่าจะให้เด็กบางคนไปหาพี่หย่าชิวที่เขาชอบที่สุดตอนนี้ แล้วให้พี่หย่าชิวพาเขาไปที่คณะนาฏศิลป์เพื่อดูพวกพี่สาวสวย ๆ คนอื่นเต้นรำเสียหน่อยนะเนี่ย”
จริง ๆ แล้วเซียวผิงจิตสำนึกได้ว่าลูกชายชอบเด็กสาวหน้าตาสะสวยเป็นพิเศษ จางหมิ่นผู้เป็นภรรยามักจะทะเลาะกับเขาเพราะเรื่องนี้บ่อย ๆ รู้สึกว่าเซียวจ้งอายุแค่นี้ก็มีท่าทางเหมือนพวกบ้ากามแล้ว ถึงขั้นบอกว่าเซียวจ้งถอดแบบมาจากเขา ไม่ได้เรียนรู้อะไรดี ๆ เลย
แต่เซียวผิงกลับคิดแค่ว่าจางหมิ่นตื่นตูมเกินเหตุ ความรักสวยรักงามเป็นสิ่งที่คนเรามีมาตั้งแต่เด็กอยู่แล้ว การที่เซียวจ้งชอบหญิงสาวผู้งดงามและอยากไขว่คว้าสิ่งสวยงาม สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องที่เซียวผิงเห็นด้วยทั้งสิ้น
เรื่องนั้นมีอะไรกันไม่ดีตรงไหน
ตัวเขาเองยังยอมรับอย่างเปิดเผยได้เลยว่าในบางเวลาก็เป็นพวกบ้ากามตัวจริงเสียงจริงคนหนึ่ง นี่ไม่ใช่อะไรกัน ผู้ชายจะมีสักกี่คนที่ควบคุมสายตาตัวเองได้
ควบคุมใจกับช่วงล่างตัวเองได้ก็ถือว่าเป็นผู้ชายที่ดีมากแล้ว เซียวผิงคิดว่าในความเป็นจริงตนเองควบคุมมันได้ ที่เขาต้องกลายเป็นแบบนี้ทั้งหมดก็ล้วนเป็นเพราะจางหมิ่น
เซียวจ้งลืมตาขึ้นมาทันทีจริง ๆ พร้อมกับพูดอย่างดีใจ “จริงเหรอพ่อ ผมไปหาพี่สาวหย่าชิวได้จริง ๆ เหรอ”
เซียวผิงยิ้มพลางพยักหน้า “จริงสิ ฉันบอกว่าได้ก็คือได้”