ตอนที่ 236 ถือเป็นแค่คำพูดประชดประชันได้จริง ๆ หรือ?

สีหน้าของเซียวผิงแท้จริงแล้วพูดได้มากสุดเพียงแค่ไหววูบเล็กน้อย ทว่าซ่งหย่าชิวมาจากคณะนาฏศิลป์ ปกติเรียนวิชาศิลปะการแสดงมาไม่น้อย ดังนั้นสีหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ของเซียวผิง เธอจึงสังเกตเห็นได้ทั้งหมด

แต่นี่ก็ต้องขอบคุณที่ซ่งหย่าชิวเป็นคนที่ช่างสังเกตสีหน้าท่าทางมาตั้งแต่เด็ก

เธอเป็นคนรอบคอบ ไม่เคยทำเรื่องที่ไม่มีความมั่นใจ และครั้งนี้ซ่งหย่าชิวก็เดิมพันถูกอย่างไม่ต้องสงสัย ทั้งการแต่งตัวและของขวัญของเธอล้วนไม่ผิดพลาดเลยสักนิด

“เข้าไปข้างในเถอะ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวภรรยาผมจะคิดว่าผมไล่คุณกลับไปเสียแล้ว คุณดูสิ เดิมทีเธอก็กำลังโกรธผมอยู่แล้ว” เซียวผิงยิ้มพลางแสดงท่าทีเกรงใจอย่างยิ่ง

อันที่จริงจนถึงตอนนี้ แม้เซียวผิงจะนึกเพ้อถึงอดีตอยู่บ้าง ทั้งยังรู้สึกเสียใจอยู่เล็กน้อยที่แต่งงานกับจางหมิ่น แต่หากพูดจากใจจริงแล้ว สิ่งเร้าเพียงเท่านี้ยังคงสั่นคลอนความสัมพันธ์สามีภรรยาระหว่างเขากับจางหมิ่นไม่ได้

เซียวผิงเป็นคนมีความรับผิดชอบ อีกทั้งแนวคิดของเขาก็ค่อนข้างหัวโบราณ ตั้งแต่เด็กจนโตยังได้รับอิทธิพลมาจากแม่

ข้าวของขอเพียงไม่พังเสียหายจนเกินเยียวยา เซียวผิงก็จะไม่ทิ้งขว้างตามใจชอบ และคนก็เช่นกัน ขอเพียงจางหมิ่นยังไม่ได้ทำผิดหลักการร้ายแรง เซียวผิงก็จะยังคงอดทนต่อไป

ด้านหนึ่งเป็นเพราะสถานะอันพิเศษของเขา อีกด้านหนึ่งก็เป็นเพราะความหัวโบราณในใจ เขาไม่อยากให้เซียวจ้งต้องสูญเสียความรักจากแม่