เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางหมิ่นยังไม่ทันคิดออกว่าจะรับมือกับคำพูดประโยคนี้ของจ้าวทิงหลานอย่างไร บรรดาน้าสะใภ้กลุ่มนั้นที่เมื่อครู่เคยล้อมหน้าล้อมหลังประจบเอาใจเพราะเธอแจกของขวัญ บัดนี้กลับพากันไปรุมล้อมจ้าวทิงหลานแทนเสียแล้ว
“จริงเหรอ ชุดกระโปรงล็อตใหม่ที่เพิ่งวางขายในห้างสรรพสินค้านั่นเป็นฝีมือสถานีตัดเย็บของกองทัพพวกเราตัดเย็บออกไปจริง ๆ หรือ”
จ้าวทิงหลานคิดดูแล้ว ยายหลี่ก็ไม่ได้กำชับว่าเรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับอะไร เมื่อเช้านี้ตอนที่สหายหญิงสองคนนั้นแวะมาอยากจะสั่งตัดชุดกระโปรง คุณย่าก็ยังหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดเอง เมื่อครู่นี้เธอเพียงแค่อยากยั่วโมโหจางหมิ่นก็เลยพลั้งปากพูดออกไปโดยไม่ทันยั้งคิด
ทว่าพอใคร่ครวญดูให้ดี ก็น่าจะพูดได้อยู่เหมือนกัน
“ใช่แล้วค่ะ เมื่อเช้านี้มีสหายหญิงสองท่านมาสั่งตัดชุดกระโปรงไว้ ฉันกะว่าจะนำมาปรับแก้แบบให้ดียิ่งขึ้น รอพวกเธอนำผ้าต๋วต๋วมาส่งให้ที่สถานีตัดเย็บ อีกไม่กี่วันก็น่าจะตัดเสร็จแล้ว...”