ตอนที่ 220 พบจางหมิ่นครั้งแรก

รายการสั่งตัดของอธิการบดีหม่าสำหรับตัวเขาเองแล้วนับเป็นเรื่องน่ายินดี สำหรับพวกจ้าวทิงหลานยิ่งเป็นเรื่องน่ายินดียิ่งกว่า พออธิการบดีหม่าเดินจากไป เธอก็ร้อนใจรีบถามจูชุ่ยขึ้นมาทันที

“พี่ชุ่ย พี่รู้จักหมอหลิวใช่ไหม สนิทกับเธอหรือเปล่า”

จูชุ่ยครุ่นคิดแล้วตอบว่า “หมอหลิวมีบุญคุณกับฉัน ที่จริงฉันก็กำลังวางแผนจะไปขอบคุณหมอหลิวอยู่พอดี เธอมีอะไรกันอยากให้ฉันช่วยงั้นเหรอ”

ท่าทางแบบนั้นของจ้าวทิงหลาน จูชุ่ยแค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าอยากขอให้ช่วย เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา มีเพียงเวลานี้เท่านั้นที่จ้าวทิงหลานดูเหมือนเด็กสาว เวลาส่วนใหญ่เธอมักจะแสดงออกได้เป็นผู้ใหญ่กว่าหญิงสาววัยยี่สิบปีทั่วไปมากนัก

“ใช่แล้ว!” จ้าวทิงหลานพูดพลางยิ้มตาหยี “ฉันอยากรู้ขนาดตัวที่แม่นยำของหมอหลิว พี่ช่วยฉันหน่อยได้ไหม”

จูชุ่ยตอบตกลงทันที “ไม่มีปัญหา เดี๋ยวพวกเราจะไปหาเธอ เรื่องนี้จัดการไม่ยากหรอก!”

ในที่สุดก็มีเรื่องที่ตัวเองพอจะช่วยทำได้ จูชุ่ยรู้สึกดีใจอยู่ไม่น้อย เดิมทีเธอตั้งใจจะหาเวลาช่วงบ่ายของวันหยุดสุดสัปดาห์ค่อยไป แต่ในเมื่อจ้าวทิงหลานเอ่ยปากขึ้นมา เธอก็แทบอยากจะไปเสียเดี๋ยวนี้เลย

หมอหลิวเป็นเหมือนอย่างที่อธิการบดีหม่าพูดไว้ เธอมีความรับผิดชอบสูงมาก ดังนั้นเวลาปกติงานจึงยุ่งเป็นที่สุด จูชุ่ยจึงทำได้เพียงตามหาเธอในสถานที่ที่ไม่ใช่โรงพยาบาลตอนค่ำเท่านั้น

หลังจากกำชับเรื่องเหล่านี้ซวยแล้ว ในที่สุดจ้าวทิงหลานก็เตรียมตัวกลับบ้าน ก่อนจะเดินออกไป เธอก็นึกอะไรกันบางอย่างขึ้นมาได้จึงหันกลับไปย้ำกับจูชุ่ยอีกว่า