กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวทิงหลานวกกลับมาที่คำถามตอนแรกของเสิ่นซ่งชวน “ส่วนเรื่องที่คุณบอกว่าจะย้ายกลับมา ที่นี่เป็นบ้านของคุณ คนที่มาขอพักอาศัยคือฉัน คุณอยากจะย้ายกลับมาย่อมเป็นสิทธิ์ของคุณอยู่แล้ว ฉันไม่ได้คิดอะไรกันกับเรื่องนี้หรอก”
ในทางกลับกัน การที่เสิ่นซ่งชวนถามคำถามแบบนี้ออกมายิ่งดูแปลกพิลึก
หัวใจของเสิ่นซ่งชวนเย็นเฉียบไปเกินครึ่ง ด้านหนึ่งเขาไม่กล้าสบตาจ้าวทิงหลาน แต่อีกด้านก็กลัวเหลือเกินว่าจะพลาดความรู้สึกใด ๆ ของจ้าวทิงหลานไป
ทว่าไม่มีเลยสักนิด ใบหน้าเล็กขาวผ่องงดงามและเปี่ยมด้วยชีวิตชีวาพูดจาออกมาได้อย่างเย็นชาและแข็งกร้าว ทว่าน้ำเสียงกลับราบเรียบอย่างยิ่ง ความราบเรียบนั้นดูราวกับว่าเธอไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อยจริง ๆ
“งั้นเดี๋ยวฉันไปขนของมา”