ตอนที่ 86 ต้องหนักแน่น ต้องเด็ดเดี่ยว

“คุณกินข้าวที่โรงอาหารมาแล้วเหรอ”

จ้าวทิงหลานได้ยินคำว่า “จากกันชั่วครู่ยิ่งหวานดั่งคู่แต่งใหม่” ของป้าหวังที่อยู่ข้างนอก ในใจก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง จึงกดเสียงให้ต่ำลง คิดแค่อยากรีบออกไปข้างนอก

หน้าต่างในยุคนี้เป็นเพียงหน้าต่างแก้วบาง ๆ ชั้นเดียว หากไม่ใช่เพราะจ้าวทิงหลานรำคาญแดดส่องจนติดม่านหน้าต่างไว้ คาดว่าคนข้างนอกคงมองเห็นหมดแล้วว่าพวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่ข้างใน

หลังจากเสิ่นซ่งชวนเข้ามาก็พบว่าห้องของจ้าวทิงหลานเปลี่ยนไปจนไม่เหมือนเดิมมากเช่นกัน

ห้องนี้เป็นห้องที่ใหญ่ที่สุดในบ้าน ตอนที่จ้าวทิงหลานย้ายเข้ามาทีแรก ในห้องนี้มีเพียงเตียงเตาดินหลังหนึ่งกับตู้เสื้อผ้าหลังหนึ่งเท่านั้น ข้าวของที่เหลือทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่เธอค่อย ๆ ทยอยซื้อหามาเพิ่มเติมตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา