เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 782
เย่ซางได้ยินคำพูดนี้ หัวใจก็เย็นวาบ รีบหันไปมองสวีจื้อเฉียงผู้เป็นสามีทันที
สวีจื้อเฉียงยืนอยู่ด้านข้าง สีหน้ามืดครึ้ม เมื่อเห็นเย่ซางมองมา เขาก็เอ่ยขึ้นทันที "เรื่องที่เธอทำ เธอก็ยอมรับไปเอง อย่าลากพวกเราเข้าไปเกี่ยวด้วย"
เย่ซางนิ่งงันไป "ฉันทำอะไร? จะให้ฉันยอมรับเรื่องอะไร?"
ตำรวจที่กำลังจดบันทึกอยู่ข้าง ๆ เตือนว่า "สวีจื้อเฉียงบอกว่า เจิ้งถิงเป็นลูกสาวของคุณ ปกติคุณเป็นคนอบรมสั่งสอนเธอ ทั้งคนที่ทุบตีดุด่าลูก และคนที่ไม่ให้ข้าวลูกกินก็เป็นคุณ เรื่องทั้งหมดไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขา"
เย่ซางเบิกตากว้าง มองสามีบ้าง มองแม่สามีบ้าง ก่อนจะหันไปมองลูกเลี้ยงทั้งหญิงและชาย
น่าเสียดายที่ไม่มีใครสนใจเธอเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังจ้องมองเธอด้วยสายตารังเกียจอีกด้วย
"ฉัน..." เธออ้าปาก แต่กลับพูดอะไรไม่ออก