กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 781
เจิ้งถิงได้แต่มองคุณย่าที่กำลังร้องไห้จนแทบขาดใจอยู่ตรงหน้าอย่างเหม่อลอย โดยไม่พูดอะไรออกมาสักคำ
เธอไม่กล้าพูด กลัวว่าทันทีที่อ้าปาก คุณย่าที่อยู่ตรงหน้าจะหายไป เหมือนกับความฝันเหล่านั้นในอดีต
จนกระทั่งคุณย่าค่อย ๆ โอบกอดเธอไว้ แต่เมื่อมือสัมผัสโดนบาดแผลบนแขนของเธอ แม้จะไม่ได้เจ็บมากนัก แต่ก็ทำให้เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย
ยายเจิ้งเห็นหลานสาวขมวดคิ้ว สีหน้าก็พลันแสดงความเจ็บปวด รีบตกใจคลายอ้อมแขนออกทันที พลางเช็ดน้ำตาไปด้วยและถามไปด้วย "คุณย่าทำให้หนูเจ็บหรือเปล่า ขอโทษนะ ขอโทษจริง ๆ เป็นความผิดของย่าเอง ย่าดีใจจนตื่นเต้นเกินไป"