กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 534
ซ่งอวิ๋นยกมือทำความเคารพตอบ ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า "ดูท่าทางฟื้นตัวได้ดีไม่น้อยเลยนะคะ"
ตอนนี้เฮ่อฉางเจียงพูดจาได้แทบไม่ต่างจากคนปกติแล้ว มือและขาก็ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ เมื่อเทียบกับตอนเพิ่งกลับมาในตอนนั้น เรียกได้ว่าเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
"ผมอยากขอบคุณคุณด้วยตัวเองมาตลอด ในที่สุดวันนี้ก็มีโอกาสแล้ว" พูดจบ เขาก็ก้มศีรษะคำนับซ่งอวิ๋นอีกครั้ง "ขอบคุณครับ!"
ซ่งอวิ๋นเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว "อย่าเลยค่ะ อย่าพูดแบบนั้นเลย ถ้าจะขอบคุณกันจริง ๆ พวกเราทุกคนต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายขอบคุณคุณ หากไม่มีพวกคุณที่ยอมทุ่มเทและยืนหยัดต่อสู้โดยไม่หวั่นเกรงความเป็นความตาย พวกเราจะมีความสงบสุขอย่างทุกวันนี้ได้อย่างไร สิ่งที่พวกเราทำก็เป็นเพียงหน้าที่ที่ควรทำเท่านั้นค่ะ"