เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 535
ซ่งจื่ออี้กวาดตามองคนกลุ่มหนึ่งที่ยืนอยู่หน้าประตู มีผู้ใหญ่วัยสามสิบถึงสี่สิบปีหกคน คนหนุ่มสาวอายุยี่สิบต้น ๆ สี่คน และคนอายุสิบแปดสิบเก้าอีกสามคน จุ๊ ๆ ครอบครัวนี้ช่างมีสมาชิกมากมายจริง ๆ
ซ่งจื่ออี้กะพริบดวงตากลมโตไร้เดียงสา ก่อนถามด้วยความสงสัย "คุณปู่โม่มีลูกชายด้วยเหรอครับ? ผมไม่เคยได้ยินคุณปู่โม่พูดถึงเลย พวกคุณคงไม่ได้เป็นพวกต้มตุ๋นหรอกนะครับ?"
โม่หงจวินร้อนใจขึ้นมาทันที "พวกเราไม่ใช่พวกต้มตุ๋น ฉันชื่อโม่หงจวิน เป็นลูกชายคนโตของบ้าน เรื่องแบบนี้จะเอามาหลอกกันได้ยังไง?"
ซ่งจื่ออี้ทำหน้าสงสัย "แต่ตอนที่คุณปู่โม่อยู่มณฑลเฮยมาหลายปี ผมไม่เคยเห็นท่านได้รับจดหมายหรือสิ่งของอะไรจากทางบ้านเลยสักครั้ง อีกทั้งยังไม่มีใครไปเยี่ยมท่านที่มณฑลเฮยด้วย พวกเราก็เลยคิดว่าท่านไม่มีลูกหลานเสียอีกครับ"