กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 533
น้ำเสียงของแม่สามีเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "แน่นอนสิ ลูกสาวสองคนของฉันกตัญญูจะตาย ไม่ว่าจะมีของกินอร่อย ๆ หรือเสื้อผ้าดี ๆ อะไร พวกเธอก็นึกถึงฉันเสมอ แม้แต่หลานชายกับหลานสาวก็ยังสนิทกับฉันมาก"
"ลูกชายของคุณก็ไม่เลวนะ เขากตัญญูกับคุณมากเหมือนกัน"
"แน่นอนอยู่แล้ว ลูกชายฉันดีกับฉันไม่มีที่ติ ไม่เคยขัดใจฉันสักคำ ฉันพูดอะไรเขาก็ทำตามทุกอย่าง ของดี ๆ ในบ้านก็ต้องยกให้ฉันก่อนเสมอ"
ฉีลี่ย่วนฟังบทสนทนาจากด้านในแล้วรู้สึกเพียงว่าศีรษะอื้ออึงไปหมด
เธอค่อย ๆ ชักมือกลับ ก่อนหมุนตัวเดินลงบันไดไปอย่างคนไร้วิญญาณ
เมื่อเดินออกจากเขตบ้านพักครอบครัวทหาร เธอก็ยืนเหม่อลอยอยู่ตรงทางแยก กวาดตามองไปรอบ ๆ โดยไม่รู้ว่าควรไปที่ไหนดี