กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 515
หลังจากซือเฟิงเหนียนเดินจากไป ซ่งอวิ๋นมองแผ่นหลังของเขาที่ค่อย ๆ ห่างออกไป ก่อนจะยิ้มออกมา "นี่มันกลับตาลปัตรชัด ๆ อาจารย์กลายมาเป็นผู้ช่วยของฉันเสียแล้ว"
ซ่งอวิ๋นตั้งใจเขียนแผนการรักษาอย่างจดจ่อ เขียนไปนานกว่าหนึ่งชั่วโมง ส่วนซือเฟิงเหนียนก็ยุ่งอยู่กับการตรวจร่างกายจนเสร็จ ทั้งยังตรวจสอบให้แน่ใจว่าคนไข้ทุกคนได้รับประทานอาหารแล้ว ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกับซ่งอวิ๋นยังไม่ได้กินมื้อกลางวัน จึงรีบไปตักอาหารที่โรงอาหาร
ตอนนี้เลยบ่ายโมงมาแล้ว ในโรงอาหารเหลือเพียงอาหารที่เย็นชืดและเศษกับข้าว เขาจึงตักใส่กล่องอาหารสองกล่องแบบลวก ๆ แล้วรีบวิ่งไปยังห้องทำงานเล็ก