กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 516
เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าดังเพียะอย่างชัดเจน ศีรษะของเจียงเซินสะบัดไปด้านข้าง บนแก้มปรากฏรอยนิ้วมือทั้งห้านิ้วอย่างเด่นชัด
เจียงเซินถูกตบจนมึนงง ไม่เพียงแต่ใบหน้าจะเจ็บเท่านั้น แม้แต่สมองก็ยังขาวโพลน "เธอ...เธอกล้าตบฉันเหรอ?"
"ก็ตบไปแล้ว แล้วจะทำไม?" ซ่งอวิ๋นแค่นหัวเราะเบา ๆ
เจียงเซินยกมือข้างหนึ่งกุมแก้ม ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ
"เธอกล้าตบฉันจริง ๆ เหรอ? เธอรู้ไหมว่าแม่ฉันเป็นใคร? รู้ไหมว่าตาของฉันเป็นใคร?"
ซ่งอวิ๋นเกือบหลุดหัวเราะ แต่ก็อดกลั้นเอาไว้ "ไม่รู้ และก็ไม่สนใจจะรู้ด้วย" พูดจบก็หันไปล็อกประตูสำนักงาน แม้ข้างในจะไม่มีของมีค่าอะไร แต่ล็อกเอาไว้ก็อุ่นใจกว่า
เอกสารทั้งหมดเธอเก็บไว้ในช่องเก็บของแล้ว นอกจากเธอ ก็ไม่มีใครสามารถเข้าถึงได้