กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 317
ทั้งสองคนวุ่นวายกันมาตลอดทั้งวัน ทั้งเหนื่อยทั้งหิว ในที่สุดก่อนเข้านอนก็ได้กินเนื้อสักมื้อ
สำหรับทั้งสองคนแล้ว การเอาชีวิตรอดในป่าไม่ใช่เรื่องยากแม้แต่น้อย หากไม่ใช่เพราะรีบร้อนอยากกลับไป ต่อให้ต้องใช้ชีวิตอยู่บนเกาะแห่งนี้เป็นเวลาหนึ่งปีก็ไม่มีปัญหา
นอกจากหาอาหารและพักผ่อนแล้ว ทั้งสองคนยังผลัดกันไปเดินเล่นบนชายหาดที่อยู่ไม่ไกล เพื่อคอยสังเกตว่ามีเรือลำไหนแล่นผ่านมาบ้าง บางทีอาจโชคดีได้พบเรือประมงจากประเทศของพวกเขาที่ออกมาจับปลาก็เป็นได้
สามวันผ่านไปเช่นนี้ ในที่สุดบาดแผลบนแผ่นหลังของฉีโม่หนานก็หายสนิท เหลือเพียงรอยแดงจาง ๆ เท่านั้น ไม่ปรากฏร่องรอยอื่นใดอีก