กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316
ช่วงนี้เป็นฤดูร้อนเต็มตัว อีกทั้งยังอยู่ริมทะเลทางตอนใต้ จึงไม่ต้องกังวลว่าจะหนาวจนไม่สบายในตอนกลางคืน หลังจากทั้งสองกินอาหารเสร็จ ก็ทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ด้วยกัน พูดคุยกันไปได้สักพักก็เริ่มง่วง โดยเฉพาะซ่งอวิ๋นที่เหนื่อยมาตลอดทั้งวัน ฝืนตัวเองมาจนถึงตอนนี้ก็นับว่าไม่ง่ายแล้ว เธอจึงเอนตัวลงนอนบนกระดานดาวและผล็อยหลับไปทันที
เมื่อเห็นเธอหลับแล้ว ฉีโม่หนานก็รีบประคองศีรษะที่ยังมึนงง ขยับเข้าไปใกล้เธออีกหน่อย เขาไม่ได้ง่วงนอน เพียงแต่ได้รับความทรมานจากอาการเวียนศีรษะอันเป็นผลจากภาวะสมองกระทบกระเทือน หากได้นอนลงคงรู้สึกสบายขึ้นบ้าง แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่กลางป่า ไม่อาจหลับพร้อมกันทั้งสองคนได้ จำเป็นต้องมีใครสักคนคอยเฝ้ายาม