บทที่ 111

บทที่ 111

ตอนที่ซ่งอวิ๋นกลับมาถึงบ้านตระกูลซ่ง หยางลี่เฟินยังไม่เลิกงาน ส่วนจื่ออี้ก็ยังไม่เลิกเรียน เธอรีบนำเนื้อกวางป่าที่เก็บไว้ในช่องเก็บของออกมาในปริมาณหนึ่งตัว ประมาณยี่สิบถึงสามสิบจิน ส่วนที่เหลือยังคงเก็บไว้ในช่องเก็บของเพื่อสำรองไว้ใช้

หั่นเนื้อกวางป่าสองจินเก็บไว้กินตอนเย็น ส่วนที่เหลือทั้งหมดโรยเกลือหมักไว้ ไก่ป่าสองตัวหมักไว้หนึ่งตัว ส่วนอีกตัวที่เหลือเก็บไว้ตุ๋นกับเห็ดกิน

นำสมุนไพรมาคัดแยกประเภทแล้วใส่กระจาดตากแดด ย้ายต้นจื่อหนิวยาจากกระบอกไม้ไผ่มาปลูกลงในกระถางดินเผาขนาดกลาง จากนั้นนำกระถางดินเผาที่ปลูกจื่อหนิวยาไปวางไว้บนหลังคาห้องเก็บฟืน เพื่อป้องกันไม่ให้ใครเผลอไปสัมผัสหรือกินเข้าไปโดยไม่ตั้งใจ เพราะนี่คือสิ่งของที่อันตรายถึงชีวิต รอให้ลี่เฟินกับจื่ออี้กลับมาแล้ว ค่อยอธิบายสถานการณ์ของเจ้าจื่อหนิวยานี้ให้พวกเขาฟังอย่างละเอียด