บทที่ 110

บทที่ 110

ตอนที่โจวเฟิ่งยิงเคี่ยวตัวยา ซ่งอวิ๋นช่วยนวดผ่อนคลายให้เถี่ยต้านอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าของเถี่ยต้านดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด บอกว่าไม่ค่อยเจ็บแล้ว

โจวเฟิ่งยิงที่ถือชามยาเดินมาดีใจเสียจนเนื้อเต้นเมื่อได้ยินคำพูดของลูกชาย "งั้นยานี้ยังกินต่อไหมล่ะจ๊ะ?"

ซ่งอวิ๋นกล่าวว่า "ยังต้องกินยาอยู่ค่ะ เขาแค่อาการปวดบรรเทาลงชั่วคราว โรคกระเพาะและลำไส้อักเสบยังไม่หายดี การนวดของฉันช่วยบรรเทาอาการปวดท้องเขาได้แค่ชั่วคราว อีกสองชั่วโมงก็ยังคงจะปวดอยู่ดี ยานี้ต้องกินอย่างน้อยสามวัน ถึงตอนนั้นก็น่าจะหายดีแล้วค่ะ"

โจวเฟิ่งยิงได้ยินดังนั้นก็รีบกล่าวขอบคุณ พร้อมกับกล่อมให้ลูกชายดื่มน้ำยาจนหมด

ซ่งอวิ๋นเขียนบันทึกการรักษา หยิบยาสำหรับสามวันให้โจวเฟิ่งยิง "ช่วงนี้อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว ต้องระวังเรื่องการรักษาความอบอุ่นให้ดี อย่าให้โดนความเย็นอีก อาหารการกินช่วงนี้ก็ต้องงดเว้นบางอย่างด้วย ทานแต่อะไรที่ย่อยง่ายและนิ่มๆ ค่ะ"