บทที่ 96

บทที่ 96

ซ่งอวิ๋นก้าวเดินอย่างรวดเร็ว วางตะกร้าหลังและกระสอบไว้ด้านข้าง แล้วทรุดตัวลงนั่งข้างผู้หญิงที่นอนอยู่บนพื้น ลงมือตรวจอาการอย่างรวดเร็ว อันที่จริงต่อให้ไม่ต้องตรวจ แค่ดูสีหน้าและริมฝีปากของผู้หญิงคนนี้ก็รู้ได้ทันทีว่าโดนพิษ

"โดนพิษ กินอะไรเข้าไป?" ซ่งอวิ๋นเอ่ยถาม

ผู้ใหญ่หลายคนส่ายหน้า สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่กลับพูดอธิบายอะไรเป็นชิ้นเป็นอันไม่ได้

เด็กชายที่เป็นหนึ่งในสองเด็กน้อยเอ่ยขึ้น "คือย่าครับ ย่าป้อนน้ำสีดำชามหนึ่งให้แม่ดื่ม แล้วแม่ก็บอกว่าปวดท้อง ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่านั่นคืออะไร"

ผู้ชายคนหนึ่งกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว "อีแก่สารเลวคนนี้นี่ระยำตำบอนเสียจริง ถ้าเฟิ่งฉินเป็นอะไรไป ฉันจะให้มันชดใช้ด้วยชีวิต"

ซ่งอวิ๋นขมวดคิ้ว "นางโดนพิษมานานพอสมควรแล้ว ตอนนี้อันตรายมาก ช่วยกันหามคนแล้วตามฉันมาด้านหลังเถอะ"