บทที่ 95

บทที่ 95

ซ่งอวิ๋นไม่ได้พูดคุยเรื่องของฉีโม่หนานต่อ หลังลงจากเขาเธอก็นำเกาลัดออกมาเทผึ่งแดดก่อนเป็นอันดับแรก เธอ จางหงเหมย และหยางลี่เฟินเข้าครัวไปทำมื้อเที่ยงด้วยกัน ส่วนจื่ออี้กับหยางเหวินปิงยองนั่งยองๆ อยู่ที่มุมกำแพงช่วยกันจัดการเจ้ากระต่าย

วันนี้จางหงเหมยเหนื่อยจนแทบแย่ พอลงเขามาขาก็แทบก้าวไม่ออก ชาตินี้ไม่เคยเหน็ดเหนื่อยอะไรขนาดนี้มาก่อนเลย

หยางลี่เฟินก็ไม่ต่างกันเท่าไรนัก แต่เธอได้เปรียบที่อายุน้อย พักผ่อนสักครู่ก็ฟื้นตัวขึ้นมาได้ ยังสามารถช่วยซ่งอวิ๋นหั่นผักและล้างหม้ออะไรทำนองนั้นได้ ส่วนจางหงเหมยทำได้เพียงนั่งฟืน เอวแทบจะยืดไม่ขึ้นอยู่แล้ว

กลับมาตอนเที่ยงค่อนข้างช้า ทุกคนต่างก็หิวกันแล้ว ซ่งอวิ๋นจึงทำอะไรกินง่ายๆ ประทังความหิวไปก่อน เดี๋ยวตอนเย็นค่อยทำมื้อดีๆ อีกรอบ วันนี้เธอบังเอิญต้องไปดูที่คอกวัว เสียหน่อย พร้อมทั้งส่งของอร่อยไปให้พ่อแม่และคนอื่นๆ ด้วย