บทที่ 66

บทที่ 66

ซ่งอวิ๋นยืนงุนงงไปหมด

ฉีโม่หนานขมวดคิ้ว แม้สหายหญิงจะใช้มือทั้งสองข้างจับแฮนด์จักรยานไว้แน่น และยืนอยู่ใกล้เขามาก แต่เขาก็ไม่ได้ปล่อยมือจากแฮนด์ เพียงตวาดเสียงเย็นว่า "ปล่อยมือ"

สหายหญิงเงยหน้าขึ้น สีหน้าดื้อรั้น "ไม่ปล่อย นี่เป็นจักรยานของฉัน"

ซ่งอวิ๋นมองพนักงานขายชายที่กำลังเดินเข้ามาหาพวกเธอ "เกิดอะไรขึ้น สหกรณ์จัดซื้อและจำหน่ายของพวกคุณขายจักรยานคันเดียวให้คนสองคนหรือไง ทำไมจักรยานคันนี้ถึงกลายเป็นของเธอไปได้อีก"

พนักงานขายชายมีสีหน้ากระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่ได้ตอบคำถามของซ่งอวิ๋นในทันที แต่หันไปมองพนักงานขายหญิงที่เดินตามมาด้วย "ทำไมเธอถึงพาหล่อนมาข้างหลังนี่"