บทที่ 46

บทที่ 46

ฉีโม่หนานมองใบหน้าที่บูดบึ้งของซ่งอวิ๋นแล้วแอบหัวเราะในใจ

หัวหน้าหน่วยผลิตหลิวและชาวบ้านกลุ่มหนึ่งพากันแห่มาตามข่าว พอได้เห็นหมูป่าตัวใหญ่สองตัว ต่างก็พากันยิ้มหน้าบาน

จะไม่ให้ดีใจได้อย่างไรเล่า

ตามธรรมเนียมปฏิบัติแล้ว สัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่ล่ามาได้บนภูเขาอย่างไก่ป่าหรือกระต่ายป่า สามารถเก็บไว้เป็นของส่วนตัวได้ ท้ายที่สุดแล้วเนื้อแค่สองสามจิน จะเอาไปแบ่งกันก็แบ่งไม่ได้เท่าไรนัก

แต่ถ้าเป็นสัตว์ตัวใหญ่อย่างหมูป่าล่ะก็ จำเป็นต้องส่งเข้าส่วนกลางเพื่อให้คนทั้งหมู่บ้านแบ่งกัน คนที่ล่าหมูป่ามาได้จะสามารถแบ่งได้มากกว่าคนอื่นหน่อย เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นกฎที่ไม่มีลายลักษณ์อักษร แต่ทางหมู่บ้านปฏิบัติสืบต่อกันมาเช่นนี้ตลอด