บทที่ 45

บทที่ 45

ซ่งอวิ๋นเดินออกจากเพิงพักแล้วไม่ได้เรียกฉีโม่หนาน เธอวางกล่องข้าวเปล่าไว้ที่หน้าเพิงพักของผู้เฒ่าฉี แล้วเดินเข้าป่าไปคนเดียวตามลำพัง

เนื้อสัตว์สำหรับงานเลี้ยงในวันพรุ่งนี้ยังไม่มีแวว เธอต้องเข้าไปหาดูในป่า เผื่อว่าจะล่าตัวใหญ่ๆ ได้สักตัวคงจะดีไม่น้อย

ตอนที่ฉีโม่หนานเดินออกมาแล้วเห็นกล่องข้าวที่วางอยู่ตรงหน้าประตู เขาไม่ได้คิดอะไรมาก หยิบกล่องข้าวเดินกลับมาที่ลานรกร้าง ซ่งจื่ออี้เอ่ยถามเขาว่าทำไมพี่สาวถึงยังไม่กลับมาด้วยกัน

ฉีโม่หนานขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นสีหน้าก็ราบเรียบเป็นปกติแล้วเอ่ยว่า "พี่สาวเธอมีธุระไปจัดการ ให้ฉันถือกล่องข้าวกลับมาก่อน" พูดจบก็ถือกล่องข้าวไปล้างที่ข้างบ่อน้ำ ล้างเสร็จหันกลับมาก็เห็นซ่งจื่ออี้กำลังฝึกปาหินอยู่พอดี

"ปาได้แม่นยำดีนี่ พี่สาวเธอสอนมาหรือ" ฉีโม่หนานเดินเข้าไปใกล้แล้วเอ่ยถาม