บทที่ 28

บทที่ 28

ซ่งอวิ๋นไปส่งหญ้าหมู เมื่อผู้บันทึกแต้มเห็นซ่งอวิ๋นแบกหาบหญ้าหมูมาทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็กถึงสองหาบ อีกทั้งยังถือมาเพิ่มอีกหนึ่งมัด ก็ตกใจเสียจนอ้าปากค้าง "เก่งจริงนะ! ดูไม่ออกเลยว่ายุวปัญญาชนซ่งที่ดูบอบบางเช่นนี้ เวลาทำงานแล้วจะเป็นคนมือไวใจเร็วถึงเพียงนี้"

ซ่งอวิ๋นโบกมือ "ไม่ได้เป็นคนเกี่ยวคนเดียวหรอกค่ะ น้องชายช่วยเกี่ยวด้วย แล้วบังเอิญเจอทุ่งหญ้าหมูขึ้นหนาแน่นริมแม่น้ำเข้าพอดี ถึงได้เกี่ยวกลับมาได้มากขนาดนี้ค่ะ"

ผู้บันทึกแต้มบันทึกแต้มให้เธอสามแต้ม บอกเธอว่าหญ้าหมูของวันนี้พอใช้แล้ว ช่วงบ่ายจะมาทำงานหรือไม่มาก็ได้ตามสะดวก

ซ่งอวิ๋นเดินออกจากที่ทำการกองพล ยังไม่ได้ตรงกลับบ้าน แต่แวะไปที่บ้านของหัวหน้าหน่วยผลิตหลิวเพื่อเยี่ยมหลิวฟางฟางเสียก่อน