บทที่ 29

บทที่ 29

ซ่งอวิ๋นได้คำตอบที่ต้องการแล้วก็เดินออกจากบ้านหัวหน้าหน่วยผลิตหลิวด้วยความดีใจ

พอกลับถึงบ้านร้างและกินมื้อเที่ยงเสร็จ อาศัยจังหวะที่ชาวบ้านผู้มาซ่อมบ้านยังไม่มา รีบถือซุปปลาและสมุนไพรที่แบ่งไว้ล่วงหน้าเดินออกจากบ้าน ปล่อยให้ซ่งจื่ออี้เฝ้าบ้านอยู่คนเดียว

ระหว่างทางไปเนินเซี่ยงหยาง ซ่งอวิ๋นแอบใส่สารอาหารชนิดน้ำลงในซุปปลาที่แบ่งให้พ่อกับแม่ ร่างกายของพ่อและแม่บอบช้ำอ่อนแอมาก การดื่มสารอาหารชนิดน้ำมากๆ ย่อมส่งผลดีต่อร่างกายของท่านทั้งสอง

ส่วนสารอาหารชนิดน้ำระดับกลางที่สามารถแก้ไขความบกพร่องทางพันธุกรรมได้นั้น เธอยังไม่คิดจะแลกเปลี่ยนออกมาในตอนนี้ ท้ายที่สุดแล้วหลังจากกินเจ้านั่นเข้าไป ร่างกายมนุษย์จะเกิดการเปลี่ยนแปลงแบบไหนเธอก็ไม่รู้เหมือนกัน ถึงตอนนั้นถ้าเกิดเปลี่ยนแปลงมากเกินไป เธอคงหาข้ออ้างอธิบายไม่ได้ รังแต่จะนำภัยมาสู่คนในครอบครัวเสียเปล่า