บทที่ 26

บทที่ 26

ได้กลิ่นยาโชยมา ซ่งจื่ออี้จึงเอ่ยถามซ่งอวิ๋น "นี่คือยาที่ต้มให้แม่เราหรือ"

ซ่งอวิ๋นพยักหน้า "อืม แม่ของเราป่วยหนักมาก ยานี้มีสรรพคุณช่วยต้านการอักเสบและบำรุงปอด แม้จะไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ทันที แต่ก็ช่วยให้แม่อาการดีขึ้น ค่อยๆ บำรุงไปเดี๋ยวก็หาย"

ซ่งจื่ออี้พยักหน้ารัวๆ แววตาที่มองพี่สาวเป็นประกายระยิบระยับ "พี่ครับ ทำไมพี่ถึงรู้ไปหมดทุกอย่างเลย เรียนมาจากที่โรงเรียนหรือครับ"

ซ่งอวิ๋นส่ายหน้า "ที่โรงเรียนไม่ได้สอนเรื่องพวกนี้หรอก พี่อ่านพวกนี้มาจากในหนังสือ ลูกเองก็ต้องขยันอ่านหนังสือให้มากๆ นะ ในหนังสือมีร้อยแปดพันเก้าอย่างให้อ่าน"

"ผมจะจำไว้ครับ ต่อไปผมต้องตั้งใจอ่านหนังสือแน่นอน" ซ่งจื่ออี้ให้คำมั่น

พอพูดถึงเรื่องหนังสือ ซ่งอวิ๋นถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ลืมถามอาหลิวเรื่องที่ให้จื่ออี้ไปโรงเรียน